در كتاب طب و بهداشت در اسلام « 1 » در خصوص درمان تب با سياه‌دانه آمده است : « عسل را با سياه‌دانه بياميزيد و بگذاريد تب‌دار از اين مخلوط لذيذ سرانگشت به دهان گذارد ، رنج تب از جانش فرو خواهد ريخت » . از امام موسى بن جعفر عليه السّلام روايت شده است : « سياه‌دانه بر هر دردى شفاست مگر براى مرگ ؛ بر شما باد خوردن سياه‌دانه » . ( بحار الانوار ، جلد 62 ، صفحه‌ى 227 ) . « شيخ داوود انطاكى » از پيش‌كسوتان علم طب در دنياى عرب برخى فوايد سياه‌دانه را يادآور شده و مىگويد : « ورم بلغمى و سخت و قولنج « 2 » و نفخ شديد ( درون بدن ) و دردهاى سينه و سرفه ، جهش منى ، تنگى نفس ، بلندى نفس ( شبيه آسم ) و قى و تهوع و فساد غذايى در بدن و استسقا « 3 » و طحال را درمان مىكند . اگر هر روز صبح ، سياه‌دانه با مقدارى مويز ( كشمش ) خورده شود ، رنگ چهره را قرمز و آن را باز و شفاف مىكند و اگر با نانخواه « 4 » و قزّاز سوزان « 5 » مصرف شود ، سنگريزه‌هاى كليه و مثانه را متلاشى و ادرار را جارى مىسازد ( مدرّ بول است ) . « ابن سينا » به‌طور فهرست‌وار منافع سياه‌دانه را چنين ذكر مىكند . سياه‌دانه براى بيمارىهاى زير مفيد است : 1 - ورم‌ها و جوش‌ها ؛ 2 - جوش‌ها و زخم‌هاى چركين ؛ 3 - سردردهاى ميگرنى و سرگيجه ؛ 4 - براى چشم‌هايى كه فراوان اشك دارند و چشم‌هاى ضعيف ؛ 5 - براى دستگاه تنفس ( تنگى نفس ، بلندى نفس و عارضه‌اى شبيه آسم ) ؛ 6 - براى دستگاه‌هاى گوش و حلق و بينى و دهان ؛ 7 - انواع تب‌ها ؛ 8 - پاكسازى بدن از سموم .

--> ( 1 ) . ترجمه‌ى جواد فاضل ( 2 ) . بيمارى روده‌اى همراه با نفخ ( كوليت ) . ( 3 ) . عطش فراوان ؛ مرضى است كه سبب جمع شدن آب در بافت‌هاى شكم مىشود ، فرد مبتلا به اين مرض عطش فراوان براى نوشيدن آب دارد . ( 4 ) . گياهى كه عطاران آن را مىشناسند و به نام زنيان يا انيسون معروف است . ( 5 ) . ميوه‌اى است شبيه انار .